Weetjes/feitjes over vakantie Nederland

Wist je dat;

- Storm bij het zien van de Noordzee zei dat hij niet wilde zwemmen. "It's so dark. I can't see a thing"
- Mikki voortdurend haar schoenen buiten uitdeed, zelfs na meerdere malen in glas gestaan te hebben. "No mummy, no shoes".
- bij Boekhandel Paagman de Kicking Horse coffee nog steeds de lekkerste bakkies ter wereld zijn?
- ik gestoord word van Europeanen in Nieuw Zeeland, die beweren dat Nederland zoveel goedkoper is. Yeah right!
- de nieuwe boulevard in Scheveningen erg mooi geworden is, maar laat die blauwe lantaarnpalen alsjeblieft achterwege.
- Storm's reparatie van zijn voortanden (na een val op de glijbaan) 110 eurootjes kostte .
- om 7 uur s'ochtends bijna niemand op het strand is en dat het close het Nieuw Zeeland gevoel evenaart.
- Pearl Jam werkelijk een fantastisch concert gaf in het nieuwe Ziggodome.
- het publiek bij de Parade onze aanwezigheid tot in de late uurtjes niet snel zal vergeten.
- veel mensen deze zomervakantie gaan camperen. Recessie of trend?
- Mikki na een aantal weken alle leuke mannen Papa noemde.
- ik het kleinste bagagestukje (namelijk mijn NZ simkaartje) in NL heb laten liggen
- Dudok Appeltaart nog steeds verrukkelijk is.
- ik een kick krijg van alle zeilboten die de Scheveningse haven in- en uitvaren.
- een bakfiets een enorme uitkomst is voor een grote familie.
- het een schande is dat ze de kazerne op de Van Alkemadelaan plat gegooid hebben.
- Scheveningen nog steeds als thuis voelt.

My sweet memory

We kunnen er niet genoeg van krijgen. Onze zomerhit van deze trip! Kippevel en de rode draad tijdens onze zes weken in Nederland. Ja ja, let op de glaasjes.

Weer thuis!

Wat heb ik mijn lezers verwaarloosd de laatste 6 weken. Shame on you Kaat! Zoals ik al eerder schreef, had ik niet de rust en inspiratie om mijn belevenissen op te schrijven en met jullie te delen. Mijn hoofd zat vol, maar op sommige momenten voelde ik mij leeg. Dubbele gevoelens en zoveel happening. Na een zeer goede terugreis zijn we aan het bijkomen van alles en verwerken we langzaam onze waanzinnige tijd in Nederland. De warme deken, die ik in Scheveningen van vrienden en familie over mijn heen kreeg, blijft voorlopig nog even om mij heen hangen. Ja, op twee plekken in deze wereld voel ik mij zo thuis en zo geliefd. Wat een rijk gevoel!

Tuniek Kate in Saint Tropez

Veel indrukken

De dagen in Nederland vliegen werkelijk voorbij. Wij bivakkeren al een aantal weken in Scheveningen en het is genieten. Elke dag is een feestje. Ik kan mij er alleen niet toe zetten om iets te schrijven. Het komt er gewoon niet uit. Mijn hoofd zit vol van alle indrukken, die ik elke dag opzuig. Wanneer ik s'avonds mijn bed in duik, kan ik moeilijk in slaap komen van de adrenaline. Etentje hier, reunie daar, bakkie met hem, wijntje met haar. Overigens fiets ik de komende drie dagen met een grote bakfiets en 4 kinderen rond . Mocht je iemand zigzaggend over de Scheveningse wegen zien rijden, dan zal ik dat hoogswaarschijnlijk met mijn kroost zijn. We maken ons nu klaar voor de Parade. Kijken of we wat heerlijke poffertjes kunnen bakken. Ciao!

Mijn hardlooproute in Friesland

Alles is zo groen

Kikkerconcert elke ochtend

Nederlandse schapen voor de verandering

Jaah, een vertrouwd fietspad

Hallo Nederland!

Goedemorgen vanuit Nederland. We zijn er. Na een totale vlucht van 27 uur (inclusief wat vertraging) en 5 uur stopover in Singapore kwamen we eregisteren een klein beetje vermoeid, maar erg happy op Schiphol aan. Een warm ontvangst van vrienden en familie. Na een goede kop Starbucks koffie kon ik er meteen weer even tegenaan. Dat het weer grauw en grijs was, kon de pret niet drukken. Mijn oudste zoon Storm vertelde overigens een aantal medepasagiers bij landing dat Nederland het paradijsland is. Gisteren werd dit alleen maar versterkt door een bezoekje aan de HEMA. Tja .. ik kon het niet laten. Storm liep naar de cassiere en vertelde haar luid en duidelijk hoe cool haar winkel wel niet is. Waarom heb ik het gevoel, dat ik de komende weken genoeg inspiratie en materiaal heb om mijn ervaringen met mijn kinderen in Nederland op te schrijven en met jullie te delen? Tot snel.

Follow your heart

Pfff...nog eventjes

Even bijkomen. Kopje thee en dan zo mijn bedje in. Drie grote tassen staan gepakt. Klaar voor de grote reis naar de andere kant van de wereld. Twee kindjes kunnen de spanning bijna niet meer aan. Mama heeft een partij wallen onder haar ogen van alle wasjes en andere klusjes die op het laatste moment nog even 'snel' gedaan moesten worden. Ik vind het goed zo. Terwijl ik dit bericht schrijf, spelen de All Blacks een wedstrijd tegen Ierland. De Haka wordt net gedaan en ik slik (zoals elke keer weer). Zo intens, zo emotioneel. Morgen vertrek ik naar mijn vertrouwde Nederland. Ondanks dat ik mijn kleinste ventje en manlief achterlaat, heb ik er ontzettend veel zin. Tot snel allemaal en ..... Aotearoa pas goed op mijn familie!

Dolfijnen bij ons strand

Foto's zijn afkomstig van singlefin.co.nz. Je begrijpt, dat iedereen in Mangawhai keer op keer geniet van zulke momenten. Living in paradise.

Mama, ik kom eraan!

Ja mijn kleren ruiken nog steeds het lekkerst als mijn eigen 'mama' mijn was doet. Counting the days!

30% korting op UGG Australia schoenen

Wees er snel bij, want bij Vimodos krijg je nu 30% korting op prachtige schoenen van UGG Australia. Van hoge hakken (wedges) tot warme sloffen. Klik hier voor Vimodos website.

PS Die zwarte schoenen zijn mijn favoriet. HEBBUH!!

For my little Storm:

Rainbow

 
Vanochtend op weg naar de creche zegt Mikki "Mommy mommy look a rainbow!" En ja hoor, weer een prachtig exemplaar. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Meteen de auto gestopt en een fotootje gemaakt. Om een beetje in de regeboogsferen te blijven, dan ook vandaag mijn lievelingsliedje van IZ. Speciaal voor jullie. x

Kinderstress

De laatste dagen komt het onderwerp Nederland wel heel veel ter sprake. De reis naar het beloofde land komt zo dichtbij en de stress begint bij mijn oudste zoon toch enigszins toe te slaan. Opeens komt zijn fiets uit de garage en moet er veel gefietst worden rondom het huis. "Mama, ik moet oefenen met fietsen. Anders kan ik straks niet naar mijn vriendjes en vriendinnetje fietsen". Hmmm...hoe maak ik hem duidelijk, dat het levensgevaarlijk is de manier waarop hij fietst. Het idee dat hij roekeloos over de weg probeert te balanceren op een tweewieler. Zucht.... Ook verdiept mijn zoon zich ineens in Nederlandse leesboeken. "Mamaah, wat staat hier? Oh nee, ik kan echt geen Nederlands lezen. Ik kan niet eens mijn vriendjes voorlezen. Mama, ik moet meer Nederlands praten, want anders verstaan ze mijn straks ook nog niet". Kortom, we hebben met een behoorlijk gestresste negenjarige te maken. Als ik hem gisteravond in bed nog een kusje geef, zeg hij heel koeltjes: "Ik zeg het je nu alvast mama. Ik blijf straks in Nederland. Ik ga bij mijn vriendinnetje wonen, want echt mama, het leven is daar veel leuker". Nou daar deal ik later wel weer mee, denk ik bij mezelf. Ik denk (en hoop) dat hij na zes weken Europa weer verlangt naar dat saaie, maar oh zo mooie Nieuw Zeeland. Wordt vervolgd!