Veertig enzo ...

De dagen vliegen voorbij en toch gebeurt er weinig spectaculairs. Althans? De eerste week na terugkomst werd ik geveld door een zeer vervelende en pijnlijke nierinfectie. Hoe kwam ik hier aan en hoe kwam ik er zo snel mogelijk van af. Nu 1,5 week later ben ik redelijk opgeknapt, maar mijn lijf heeft toch een aardige dreun gehad. Dat ik dan vorige week ook nog de veertig heb bereikt, had ik toch iets bruisender in gedachte qua viering. Desaltnietemin voelt dit getal als een mijlpaal in mijn leven en zoals mijn vriedin het zo mooi schreef; Kaat, je bent in de bloei van je leven. Jij bent als een vlinder die steeds mooier door 't leven fladdert. Juist deze woorden waren een prachtig geschenk en meer heb ik eigenlijk niet nodig. Tja en dat ik dan ook nog een klein beetje worstel met de post vakantie dip mag van mij die lente hier snel gaan beginnen, want ,really, wat zonnestralen op een mensenlijf doet toch echt wonderen.

Without you (by Eddie Vedder)

Mooi met de ukulele en prachtige tekst.

Bagage stress

Van de week stuurt een vriendin een foto toe. Op de foto staat haar bagage en die van haar twee zoontjes. Klaar voor de vliegvakantie naar Italie. Ik staar naar de foto en ben er door gefascineerd. De hoeveelheid bagage (zo weinig) en de strakke organisatie (geen plastic tasje te zien). Ok, ik moet toegeven dat deze vriendin altijd strak en goed gepland op vakantie gaat. Dat herinner ik mij nog van onze gezamenlijke vakanties. Toch kruipt er stiekem bij mij, al kijkende naar de foto, een jaloers gevoel naar boven. Waarom kan ik nou werkelijk nooit strak georganiseerd op reis gaan? Ik hoef alleen maar naar mijn terugreis naar Nieuw Zeeland van een week geleden te kijken. Drie zeer zware reistassen, drie rugzakken, een handtas en een grote plastic tas moet ik zonder extra kosten dat vliegtuig in zien te krijgen. Ik ben ondertussen expert op het gebied van bagagegewicht inschatten zonder weegschaal. Ik weet het zeker, dit keer zit ik ruim 20 kilo boven het toegestane gewicht. En dan mijn handbagage nog met die grote plastic tas, die standaard voor vertrek nog helemaal volgepropt wordt met de laatste benodigdheden zoals tijdschriften, spontane kadootjes van vrienden, flesje water, fruit, nog meer tijdschriften en afscheidsbrieven/kaarten van vrienden. Met als gevolg dat dus juist deze plastic tas bijna uit elkaar scheurt door de zware hoeveelheid spullen en ik wederom chaotisch de paspoortcontrole passeer. Bij het inchecken kijkt de dame van Singapore Airlines mij net iets te lang naar mijn grote tassen. Toch kom ik er dit keer weer goed van af. Er is een opstopping op de bagageband, waardoor mijn overgewicht niet duidelijk te lezen is. De vrouw geeft mij een knipoog en ik sla in gedachte een kruisje. Langzaam voel ik de stress uit mijn lijf verdwijnen. Tijd voor koffie. En voor de zoveelste keer in mijn leven neem ik mij voor bij mijn volgende reis zeer strak georganiseerd het vliegtuig in te gaan.

Pour toi ma chère amie

Movies (on the plane)

Tijdens beide vluchten van en naar Nieuw Zeeland heb ik natuurlijk een aantal films kunnen kijken. Een kleine selectie van films, die de moeite waard zijn. (Ik schrik ervan. Ik ben vele titels al vergeten).

Best Exotic Marigold Hotel

The fifth-year engagement

La vie d'une autre

Olukai slippers

Onlangs kreeg ik in Nederland een heel fijn kado van een trouwe vriend. Een paar leren slippers van het Hawaiiaanse merk Olukai. Ik had er nog nooit van gehoord, maar deze slippers zijn een aanrader. Met het mooie logo van de Makau (vishaak) dat staat voor strength, good luck and safe passage over water zitten deze jandals als pantoffeltjes aan je voeten. O.a. verkrijgbaar bij winkel Hart in Scheveningen.

Voor meer informatie check www.olukai.com

Weetjes/feitjes over vakantie Nederland

Wist je dat;

- Storm bij het zien van de Noordzee zei dat hij niet wilde zwemmen. "It's so dark. I can't see a thing"
- Mikki voortdurend haar schoenen buiten uitdeed, zelfs na meerdere malen in glas gestaan te hebben. "No mummy, no shoes".
- bij Boekhandel Paagman de Kicking Horse coffee nog steeds de lekkerste bakkies ter wereld zijn?
- ik gestoord word van Europeanen in Nieuw Zeeland, die beweren dat Nederland zoveel goedkoper is. Yeah right!
- de nieuwe boulevard in Scheveningen erg mooi geworden is, maar laat die blauwe lantaarnpalen alsjeblieft achterwege.
- Storm's reparatie van zijn voortanden (na een val op de glijbaan) 110 eurootjes kostte .
- om 7 uur s'ochtends bijna niemand op het strand is en dat het close het Nieuw Zeeland gevoel evenaart.
- Pearl Jam werkelijk een fantastisch concert gaf in het nieuwe Ziggodome.
- het publiek bij de Parade onze aanwezigheid tot in de late uurtjes niet snel zal vergeten.
- veel mensen deze zomervakantie gaan camperen. Recessie of trend?
- Mikki na een aantal weken alle leuke mannen Papa noemde.
- ik het kleinste bagagestukje (namelijk mijn NZ simkaartje) in NL heb laten liggen
- Dudok Appeltaart nog steeds verrukkelijk is.
- ik een kick krijg van alle zeilboten die de Scheveningse haven in- en uitvaren.
- een bakfiets een enorme uitkomst is voor een grote familie.
- het een schande is dat ze de kazerne op de Van Alkemadelaan plat gegooid hebben.
- Scheveningen nog steeds als thuis voelt.

My sweet memory

We kunnen er niet genoeg van krijgen. Onze zomerhit van deze trip! Kippevel en de rode draad tijdens onze zes weken in Nederland. Ja ja, let op de glaasjes.

Weer thuis!

Wat heb ik mijn lezers verwaarloosd de laatste 6 weken. Shame on you Kaat! Zoals ik al eerder schreef, had ik niet de rust en inspiratie om mijn belevenissen op te schrijven en met jullie te delen. Mijn hoofd zat vol, maar op sommige momenten voelde ik mij leeg. Dubbele gevoelens en zoveel happening. Na een zeer goede terugreis zijn we aan het bijkomen van alles en verwerken we langzaam onze waanzinnige tijd in Nederland. De warme deken, die ik in Scheveningen van vrienden en familie over mijn heen kreeg, blijft voorlopig nog even om mij heen hangen. Ja, op twee plekken in deze wereld voel ik mij zo thuis en zo geliefd. Wat een rijk gevoel!

Tuniek Kate in Saint Tropez

Veel indrukken

De dagen in Nederland vliegen werkelijk voorbij. Wij bivakkeren al een aantal weken in Scheveningen en het is genieten. Elke dag is een feestje. Ik kan mij er alleen niet toe zetten om iets te schrijven. Het komt er gewoon niet uit. Mijn hoofd zit vol van alle indrukken, die ik elke dag opzuig. Wanneer ik s'avonds mijn bed in duik, kan ik moeilijk in slaap komen van de adrenaline. Etentje hier, reunie daar, bakkie met hem, wijntje met haar. Overigens fiets ik de komende drie dagen met een grote bakfiets en 4 kinderen rond . Mocht je iemand zigzaggend over de Scheveningse wegen zien rijden, dan zal ik dat hoogswaarschijnlijk met mijn kroost zijn. We maken ons nu klaar voor de Parade. Kijken of we wat heerlijke poffertjes kunnen bakken. Ciao!

Mijn hardlooproute in Friesland

Alles is zo groen

Kikkerconcert elke ochtend

Nederlandse schapen voor de verandering

Jaah, een vertrouwd fietspad

Hallo Nederland!

Goedemorgen vanuit Nederland. We zijn er. Na een totale vlucht van 27 uur (inclusief wat vertraging) en 5 uur stopover in Singapore kwamen we eregisteren een klein beetje vermoeid, maar erg happy op Schiphol aan. Een warm ontvangst van vrienden en familie. Na een goede kop Starbucks koffie kon ik er meteen weer even tegenaan. Dat het weer grauw en grijs was, kon de pret niet drukken. Mijn oudste zoon Storm vertelde overigens een aantal medepasagiers bij landing dat Nederland het paradijsland is. Gisteren werd dit alleen maar versterkt door een bezoekje aan de HEMA. Tja .. ik kon het niet laten. Storm liep naar de cassiere en vertelde haar luid en duidelijk hoe cool haar winkel wel niet is. Waarom heb ik het gevoel, dat ik de komende weken genoeg inspiratie en materiaal heb om mijn ervaringen met mijn kinderen in Nederland op te schrijven en met jullie te delen? Tot snel.

Follow your heart