quote of the day

Een van de vele vormen van eenzaamheid is een herinnering hebben en er niet over kunnen praten.

(Brigitte Bardot) 

Sisterhood

flax weaving

Als je in Nieuw Zeeland woont, behoor je ook een flax weaving cursus te doen. Zo dat deed ik. Een paar jaar geleden in Raglan. De cursus duurde 2 dagen, waarbij ik o.a. mijn eerste Kete (tasje) maakte. De bladeren zijn afkomstig van de native flax plant. Enige voorbereidingen zijn vereist en denk niet, dat je zo even wat bladeren van de plant kunt trekken. That's not done! Er zijn allemaal regeltjes en rituelen. Naast het feit dat je iets moois maakt van de natuur, werkt weaving ook nog erg rustgevend en inspirerend. En dat zegt wat voor iemand met twee linkerhanden.

Manusje van alles

Ja schat, mama komt eraan. Ik moet eerst Rif even een schone luier geven. Zo hier een glas melk en een boterham, mama komt zo bij je zitten Mikki. Nee Storm, dat gaat echt niet vandaag. Je bent nog steeds niet fit liefie. Je kunt niet zo naar Alana (oppasmeisje van Storm). Ik weet dat je verdrietig bent, maar je hebt gisteravond de hele avond overgegeven. Je ziet nog steeds een beetje pips. Nee dat gaat toch niet? Je kunt niet bij Alana ziek op de bank liggen. Daar betaalt mama Alana toch niet voor? Ik bel haar wel om van de week iets af te spreken. Ja ja, dan mag je zeker in hun zwembad zwemmen. Dat heeft ze toch beloofd? Die belofte staat gewoon. Tom, ik kom eraan. Wacht even Storm. Papa heeft me nodig. Wat is er Tommie? Oh okay, nou schat dan heb jij het ook te pakken hoor. Zo begon het bij mij ook. Blijf nou maar in bed liggen, ik red me heus wel. Ja, ik ben zelf ook nog niet fit, maar iemand moet die kids helpen toch? Verdomde belly bug. Mikki, eet nou even je broodje op schat. Dan kun je van tafel. Ja Storm, ik heb Alana ondertussen gebeld. Ze komt je donderdag na school ophalen en ik heb voor zondagmiddag ook afgesproken. Dubbel feest. Wat zeg je? Rif stinkt? Alweer? Jemig, ik heb hem net verschoond. Oh arme Cruz, heb jij nog geen eten gehad? Nou zeg, je hebt een slecht baasje. Dat ik jou nou zomaar vergeet. Wat zeg je Storm? De telefoon gaat? Jaaah, laat maar even gaan hoor, ik kan me niet in tienen delen. Als het dringend is, bellen ze wel terug.

zuinig en bleek bekkie

Ik lig al 2 dagen plat met een nare buikvirus, dus even stil vanaf deze kant. Tot snel!

Leuke ochtend?

Mogen mijn kindervrije dagen er iets gezelliger uitzien alsjeblieft? Gewoon dat als ik mijn twee kleintjes aflever bij de creche dat ze niet beiden hun longen uit hun lijf krijsen als mama weggaat. Dat ik niet een enorme plensbui over mij heen krijg als ik met de hond op het strand wandel? Dat ik vervolgens (doorweekt) bij de fysiotherapeut te horen krijg, dat mijn holle rug na de laatste zwangerschap nog aardig wat oefening vereist, voordat ik van mijn rugpijn afkom? Dat de medicijnen voor Storm altijd een issue zijn, eerst bij de huisarts, die ze moet uitschrijven en dan vervolgens bij de apotheek, aangezien de dosis zo hoog is? Dat als ik thuis kom er al een halve dag op zit en dat ik nog niet eens een lekker bakkie heb kunnen nuttigen met een tijdschrift of boek erbij? Dat wanneer ik een foto van mijn Albert Heijn pepernoten wil maken voor mijn blog, mijn camera het dan toch eindelijk begeeft? Of vraag ik gewoon net iets teveel?

Paar uurtjes later:
Ondertussen schijnt de zon. Twee blije kindjes zie ik, als ik ze ophaal van de creche. "They were doing fine as soon as you left Karen". Dit is Oscar materiaal, mijn kleine acteur en actrice. Eens kijken of ik een theaterschool in de buurt kan vinden. Altijd leuk om over een paar jaar met hun als genomineerden bij de Oscar uitreiking te zitten.

leuke & hippe webshop

Stress en dus geen tijd om leuke Sinterklaas of Kerst kadootjes te kopen? 9straatjesonline webshop in Amsterdam heeft voor een ieder iets leuks en het wordt ook nog eens leuk ingepakt. Gewoon ff checken:

9straatjesonline.com

quote of the day

Waarschijnlijk is de echte reden waarom mijn vrouw en ik kinderen hebben gekregen dezelfde als die van Napoleon om Rusland binnen te vallen: het leek zo'n goed idee.

(Bill Cosby)

Mijn vriend de Sint

Ja ja, ik ben op de hoogte hoor. Sinterklaas en zijn pieterbazen zijn weer in Nederland. De foto's van de drie A-prinsesjes in Scheveningen met Sint heb ik online gezien en ook op Facebook vliegen de foto's van de aankomst van goedheiligman me om de oren. Sinterklaastijd associeer ik altijd met gezelligheid en veel snoepgoed. Ik ben gek op marsepein en in deze periode eet ik mij er altijd misselijk aan, want wat is de Sint toch gul voor die lieve Karen. Sinterklaas staat voor mij ook voor jeugdsentiment. Die lieve meneer met die lange witte baard was jarenlang mijn allerbeste vriend. Zijn schimmel beloonde ik jaar in jaar uit trouw met heel veel wortels en hooi. Ik zong uit volle borst de mooiste Sinterklaasliedjes, wanneer ik mijn schoentje bij de grote open haard zette en mijn motto luidde: hoe harder ik zing, hoe beter hij mij kan horen. De spanning kon ik dan vervolgens bijna niet aan als ik naar bed moest. Ik probeerde de hele nacht wakker te blijven om te horen of de schimmel op ons dak liep. De volgende ochtend rende ik dan als een speer naar mijn schoen toe en beweerde iedere keer tijdens het ontbijt dat ik het paard en de piet zeker gehoord had die nacht. Zo gingen er jaren voorbij, totdat er op een dag een telefoontje voor mijn moeder kwam. Het was mijn meester, die het dringende verzoek had, om de bijna 10-jarige Karen alsjeblieft te vertellen dat Sinterklaas niet bestond. Mijn meester vond het namelijk hartverscheurend, dat ik (samen met een ander jongetje) het bestaan van de Sint in de klas verdedigde. Hij was bang dat we gepest zouden worden. Dus mijn moeder besloot mij op een avond in een serieus gesprek te vertellen dat die lieve Sint niet bestond. Ik weet dat moment nog als de dag van gisteren. Mijn wereld stortte compleet in. Tranen met tuiten en zoveel ongeloof. "Vraag het dan maar aan je grote broer" zei ze wanhopig en dat deed ik. Mijn broer kon mijn verdriet niet aanzien en vertelde dat mama een fabeltje had verteld. "Natuurlijk bestaat Sinterklaas!". Hoe verwarrend kan een kinderleven zijn? Ik besloot toen om dat jaar voor de laatste keer heilig in mijn baard vriend te geloven. Nu wordt Sinterklaas niet in Nieuw Zeeland gevierd, maar elk jaar probeer ik toch een klein beetje de Sint in dit gezin te betrekken. Zo zetten de kinderen een keer hun schoen en de sinterklaasliedjes worden in deze tijd veel gedraaid. Vanochtend vraagt mijn oudste zoon hoe het toch mogelijk is dat Sinterklaas de verlanglijstjes van de kerstman in huis ophaalt. Ik antwoord meteen gevat dat alle deuren hier nooit op slot gaan en dat hij zo even naar binnen kan lopen. Hij knikt bevestigend. Ik zie zijn grote, trouwe ogen met die lange wimpers en ik denk, geloof jij nog maar lekker in Sinterklaas en Santa Claus. Je moeder begrijpt je als geen ander!

slow down, my friends

Fearless

Ik dacht, ik plaats af en toe een foto op mijn blog van onze (bijna zes) jaren in Nieuw Zeeland. Een foto met een bijzonder verhaal. Deze foto is paar jaar geleden genomen op de Skytower in Auckland. Zonder angst ligt zoon Storm op een glasplaat naar beneden te kijken. Een foto, die precies symboliseert hoe Storm in het leven staat. Fearless!

quote of the day

Als we iets in het kind willen veranderen, moeten we het eerst onderzoeken en kijken of het niet iets is wat beter in onszelf kan worden veranderd.

(Jung)

warme voeten

 

Ziet dit er niet verleidelijk warm uit voor de komende wintermaanden in Nederland? Ruby Brown heeft haar eigen schoenenlijn met daarnaast ook gebreide sokken en pantoffels. Ik vind niet alles leuk van haar collectie, maar deze pantoffels stelen absoluut de show.

www.rubybrown.nl