rainy days

Regenachtige dagen hier op dit moment met aardig wat windstoten. Maakt eigenlijk niet uit in welke weersomstandigheden we verkeren. Het blijft mooi op deze berg.

sunnies

Tja...kerst is in aantocht en aangezien ik eigenlijk nooit weet wat ik de kerstman kan vragen, ben ik er dit jaar voor de verandering vroeg bij. Een nieuwe zonnebril (sunnies in Nieuw Zeeland genoemd)! Mijn bril is ondertussen ruim 5 jaar oud en ik draag hem dagelijks. Dat hij nog heel is, is een wonder. Mijn kinderen weten altijd op onverklaarbare wijzes mijn bril te pakken. Tips voor een leuke, hippe bril zijn van harte welkom.

quote of the day

It is impossible to live without failing at something, unless you live so cautiously that you might has well not have lived at all, in which case you have failed by default.

(J.K. Rowling) 

Doe mij ff Starbucks!

 
Mijn allereerste Starbucks ervaring weet ik nog goed. Dit was tijdens mijn eerste wereldreis in 1996/1997. Daar nuttigde ik mijn Latte bij Starbucks in Manhattan Beach (LA) op dat gezellige hoekje. Ik was zo gefascineerd door de coffee to go cultuur daar. Al die mooie en snelle mensen, die met zo'n beker voorbij liepen. Ondertussen zou ik al aardig wat aandelen in dit bedrijf kunnen hebben. De een vindt de koffie te waterig, de ander vindt het een celebrity hype. Prima allemaal, maar ik vind het gewoon een goeie bak koffie en daarbij is service with a smile gegarandeerd!

Jonathan Jeremiah

Album A Solitary Man: Verrassend en een beetje a la jaren zeventig muziek.In ieder geval mijn tip voor deze week. Thanks Frank voor het pakketje met muziek. De titel van dit nummer slaat natuurlijk niet op jou.....knipoog ;-)

http://jonathanjeremiah.com/

Mangawhai Heads

nieuwe dag

Kijk, daar knapt een mens van op. Lieve berichtjes van vrienden na het lezen van mijn heimwee verhaal. Dank. Dan begint de dag ook lekker, want vanaf vandaag gaan Mikki en Rif 3 dagen naar de creche. Na het wegbrengen van de kids zet ik de muziek hard aan en rijd ik in mijn fijne Landcruiser naar het strand. Niemand! Helemaal niemand. Ik parkeer de auto bij zee en wandel met mijn viervoeter maatje Cruz ruim een uur over het witte zand. Heerlijk. Vervolgens rijd ik naar mijn favoriete cafe en daar nuttig ik een grote flat white op terras in het zonnetje. Wat is het stil. Mijn ogen hoeven niet overal heen te dwalen om te kijken of een kind van mij in het fonteintje springt of een ander kind zich verslikt in kleine stenen. Ik geniet. Dag heimwee.

Zoiets heet heimwee toch?

Het leven in het buitenland heeft heel veel mooie kanten. Absoluut. Ik voel me rijk, gelukkig en heel tevreden. Het neemt niet weg, dat er periodes zijn, dat je verlangt naar je roots. Je vrienden, familie, de gewoontes waar je zoveel jaren aan gewend was. De moeilijke momenten zijn, volgens mij, te omschrijven als heimwee. Een begrip, dat ik eigenlijk nooit echt kende, totdat we de stap hadden gemaakt naar de andere kant van de wereld. Tja..that's part of the deal! Heimwee gevoelens zijn net als golven. Lange periodes kabbel je lekker door het leven en dan komen er opeens grote, heftige pieken en dan voel je je even treurig en verdrietig. De laatste twee dagen zit ik in zo'n piek, of beter gezegd dal. Mijn zus is net bevallen van een babytje. Zulke momenten wil je voelen, vasthouden en meemaken van dichtbij. Mijn dochter wordt deze week 3 jaar oud. Dit wil ik juist delen met de mensen waarvan ik hou en die zitten (naast mijn eigen gezin hier) aan andere kant van de wereld. Mijn beste vriendin wordt 40 jaar en geeft een groot feest. Ik wil daar zo graag bij zijn. Ik wil haar verrassen. In gedachte pluk ik veertig wilde bloemen en droom dat ik daarmee als kado voor haar deur sta. Surprise!  Misschien dat heimwee gevoel t.z.t. wat draaglijker wordt? Gelukkig is deze week bijna voorbij. Op naar een nieuwe, vrolijke dag! Ben er weer klaar voor.

Ballonnen voor Mikki, Maaike en natuurlijk kleine Toby Bing. Wat een mooie dag!

Wie van zijn herinneringen geniet, leeft twee keer!
(een van mijn favoriete spreuken)

Ik kijk naar een foto, die in ons huis hangt. De zwart/wit foto is gemaakt in Parijs. Jaren geleden, toen zelfs Storm nog niet geboren was. Tom (met lang haar) fietst en op de achtergrond schittert Arc de Triomphe. Op zich niet zo'n bijzonder kiekje. Voor mij betekent deze foto heel veel. Ten eerste heeft deze foto (als een van de weinige) de grote waterschade, tijdens de boottocht hier naar toe, overleefd. Ten tweede heb ik deze foto zelf ontwikkeld en afgedrukt in een doka. Ten derde was het zo'n stedentrip, die helemaal perfect was. Je hebt wel eens zo'n weekend, dat alles gewoon helemaal top is. Al jaren had ik romantisch Parijs op mijn verlanglijstje staan. Helaas dacht mijn (destijds nog) vriendje er anders over. 'In Parijs zijn geen golven'. Een opmerking van een surfverslaafde, die ik regelmatig te horen kreeg. Maar zoals met zoveel dingen, Tom ging overstag en we vertrokken naar de stad van de liefde. Het was herfst, we hadden prachtig weer en die ene oude fiets, die we hadden meegenomen, was een briljant idee. Zo fietste Tom met mij achterop in 3 dagen heel Parijs door. Geloof me, fietsen door Parijs is geweldig. Naast het feit dat je heel veel bekijks hebt, fiets je langs plekken, waar je normaal niet zo snel komt. Die niet toeristische bezienswaardigheden, die juist vaak nog veel leuker zijn. Antiek marktje hier, gezellig cafeetje daar, leuk winkeltje hier, mooi parkje daar. De tweede avond stond natuurlijk in teken van een boottocht (in de late avonduren) over de Seine. Heel cliché, maarrrr... toen Tom onverwachts op het dek uit zijn rugzak een fles wijn en 2 glazen toverde, was ik verkocht. Vanaf dat moment heeft Parijs een bijzonder plekje bij mij. En koester ik deze bijzondere ingelijste foto. Paris, je t'aime!

quote of the day

I'm going to sound a little weird here, but I like to spend a lot of time on my own in the woods. I don't exactly sneak off in the middle of the night, but I like to be in a place where no one can reach me by phone or e-mail.

(Joaquin Phoenix)

Society

Gisteravond had ik een dierbare vriend uit Nederland aan de telefoon en we hadden het o.a. over muziek. Nummers die je zo enorm kunnen raken. Ons favoriet is Stef Bos. Al jaren lang. We hebben ook een ander gezamenlijke favoriet en dat is Eddie Vedder (Pearl Jam). Dan doel ik met name op de soundtrack van de film Into the Wild. Zijn teksten zijn goed en pakkend. Zijn stem is waanzinnig. En eentje trekt elke keer weer een hoop emoties bij ons los. Society!