Feelin' good

Laat we zeggen, het is een graadje of 28. Strak blauwe lucht. Fijn allemaal. Het wordt nog leuker. Vandaag alleen in Auckland geweest op jacht naar nieuwe zomerschoenen. Uitverkoop, dus proberen mijn slag te slaan. Yes. Ik heb mijn slag geslagen voor de zomerschoen van 2012. Ten eerste lijk ik 15 cm langer (altijd leuk) en ten tweede lopen ze erg lekker. Okay en ten derde, ze waren goed afgeprijsd. Beautiful Wednesday!

BB

Zomer vs Winter

Twee prachtige foto's (gemaakt op dezelfde dag), die het grote contrast van twee seizoenen laat zien. De foto met dolfijnen is genomen bij ons strandje in Mangawhai Heads. De andere foto is kleine Noor Verhulst uit Zeeland, die trots poseert met grote Nijn.

Onverwachts bezoek

Vanochtend krijg ik onverwachts bezoek aan onze deur. Een oudere man met een grote aktetas staat bezweet en lichtelijk buiten adem te roepen en verrast kijk ik hem aan. Geen auto te bekennen, waarop ik vraag of hij helemaal naar boven is komen lopen. Je moet je voorstellen, dat wij een behoorlijk lange en steile oprit hebben, die zeker op het heetst van de dag in de zomer een aardige uitdaging is. De man vertelt, dat hij inderdaad naar boven is komen lopen met de hoop iemand op deze berg te vinden. Ik kan de vriendelijke man nog niet helemaal plaatsen, totdat ik een exemplaar van de bijbel uit zijn tas tevoorschijn zie komen. Ik ben niet religieus, maar ik vind het altijd bewonderswaardig hoe de Getuigen van Jehovah hun missie in weer en wind proberen te volbrengen. Zijn oog valt op mijn dochter en vraagt of Mikki het misschien leuk vindt om een kinderbijbeltje te hebben. Het zal Mikki's interesse niet echt wekken vermoed ik, maar ik vertel dat ik een zoon van acht heb, die de laatste tijd erg met het geloof  bezig is. Storm krijgt elke week op school een uurtje godsdienst en de verhalen in de bijbel hebben Storm vanaf dag 1 al gefascineerd. "Mamaah, weet je dat Jesus op het water kan lopen? Hoe cool is dat!" Een klein half uurtje later vertrekt de man en ben ik een kinderbijbel rijker. Ineens denk ik aan mijn broer, die een keer de deur opendeed, toen de zoveelste Jehovah Getuige aanbelde. De aardige meneer vertelde dat hij God kwam brengen. Lomp, maar zeker gevat zei mijn broer: "Zet hem maar in de schuur naast al die anderen". In ieder geval heb ik er vandaag weer een vriend bij. Ik weet zeker, dat hij het de moeite waard vindt om die flinke steile berg van ons nog een keertje te beklimmen. Amen.

Tip van de dag

Deeg voor de gewone zandkoekjes is zo gemaakt. Nu kun je deze koekjes wat opvrolijken door het een vorm te geven of te bewerken met een stempelafdruk. Koop wat grappige houten stempels, druk ze in het deeg en je hebt koekjes om door een ringetje te halen. Succes!

Deeg zandkoekjes:
100 gram basterdsuiker
200 gram bloem
150 gram boter
3 gram zout

Oven ca. 160 graden

Baktijd 20 tot 25 minuten

De basterdsuiker even zeven en alle bestanddelen in een kom doen. Boter in stukjes snijden en kneden tot het een grote compacte bol wordt. Knutselen maar!

Mikki Moon label

Zo af en toe meld ik in mijn blog dat ik bezig ben met het opzetten van mijn eigen zaakje, bedrijfje of hoe je het ook wilt noemen. Hier een kleine ontknoping, namelijk mijn eerste echte label, die mijn creaties gaan dragen en waar ik erg blij mee ben. De naam Mikki Moon gedrukt in een echt parelmoer rond labeltje van 12 mm. Wordt vervolgd!

Summer in the air

Today

Max 25°C
MIN 16°C

Fine. Sea breezes

Moraal van het verhaal, mij hoor je dus niet klagen. 

Bye bye holiday

Summer holiday is over. Back to school for New Zealand kids and teachers. And yes, more quality time for mummy....

Dolphin Boy

Prachtige documentaire over een jongen "Morad" die een zeer ernstig trauma heeft opgelopen en door therapie met behulp van dolfijnen uiteindelijk weer normaal kan functioneren. De liefde van de vader voor zijn zoon is hartverscheurend. De film speelt zich af in het noorden van Israel en laat zien dat liefde en natuur diepe wonden kan helen. Deze film liet een behoorlijke indruk achter bij mij. Een absolute aanrader!

Karen, de Friese schaatskoningin

Een week geleden fietste ik nog in Friesland. Het was zo'n Nederlandse waterkoude ochtend en ja mijn hart ging sneller kloppen toen een dun laagje ijs zich op de vaart in het dorp had gevormd. Het Friese dorpje waar mijn moeder  nu nog steeds woont, maar waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht. De kou en het ijs brachten mij die ochtend terug naar vroeger. De jaren, dat ik als klein meisje op mijn rode fietsje behoorlijk wat kilometers maakte om op het meer ver buiten het dorp te schaatsen. Die koude winters eind jaren 70, waarin mijn grote liefde voor schaatsen werd geboren. Eerst begon ik met een stoeltje als steun, maar al snel kon ik zelf schaatsen en kreeg ik mijn eerste echte noren. Excuus voor degene die ik nu beledig, maar schaatsen op natuurijs doe je op noren. Dat is gewoon de regel. Tja....en daar ging ik dan, elke winter weer, dag in, dag uit, in mijn eentje dat ijs op. Zo langzamerhand ontwikkelde ik mijn eigen stijl met beide handjes op de rug. Jaren later deed ik wel eens mee aan lokale schaatswedstrijden en hoewel ik nooit de gouden plak won, behaalde ik wel zilver of brons. Ik werd groter, mijn noren werden groter, maar ook de afstanden en dromen werden groter. De droom om misschien ooit een Elfstedentocht te schaatsen? Ik kon mezelf dan ook niet weerhouden om de vaart op te gaan en flink wat kilometers te maken. Klunend over het bevroren gras om de sluishindernissen te passeren en genietend van die koude wind in je gezicht met die wazige witte winterlandschappen, die voorbij kwamen. Een enorm gevoel van vrijheid, dat helaas regelmatig verstoord werd door mijn gillende moeder, die uit haar auto hing en mij langs de vaart passeerde. Hele serenades kreeg ik dan te horen hoe gevaarlijk het toch wel was om roekeloos in mijn eentje over dat natuurijs te schaatsen. Nu zit ik in Nieuw Zeeland en zou ik niet eens weten waar mijn mooie noren zijn gebleven. Ik besef dat mijn oudste zoon van acht nog nooit op natuurijs heeft gestaan. Mocht er eerdaags weer 'stevige' natuurijs in Nederland gevormd zijn, ga dan even die plas op. Al doe je het gewoon even voor mij. En wie weet worden dan eindelijk weer die legendarische Friese woorden "It giet oan!" uitgesproken voor een geweldige Elfstedentocht.

Echt HEMA!

Een aantal HEMA's in het hoge noorden van Nederland waren absoluut blij met mijn komst de afgelopen weken. Omzetcijfers van bepaalde filialen zijn meteen in januari behoorlijk gestegen. Ik viel natuurlijk met de neus in de boter, want wat waren er veel leuke spullen in de uitverkoop. Ja jongens, het klinkt cliché, maar geen andere winkel op deze aarde kan het HEMA gevoel evenaren. Dussss.... vandaag wordt HEMA bijgevoegd in de categorie van my favourites. Ondertussen drink ik uit mijn nieuwe leuke HEMA mokje mijn verse koffie, loopt mijn dochter vandaag in een leuk HEMA outfitje en geniet manlief van de HEMA chocolade flikken. Helemaal HEMA gezellig dus.

Back in business.....

De afgelopen weken heb ik weinig tijd en inspiratie gehad om te schrijven, maar ik pak nu de draad weer op en probeer jullie dagelijks up to daten. Heb genoeg meegemaakt de afgelopen weken om weer inspirerende verhalen te schrijven.