Yes, please!

Tja...het is bewolkt en de voorspellingen zijn niet zo optimistisch voor dit weekend. Kom op zonnetje, laat je even zien. Mijn fotograaf en ik hebben je echt nodig.

Rustig dagje

Not much happening here at the moment. Ondertussen is iedereen in dit huis al ziek, zwak en misselijk geweest en zijn er twee mannelijke familieleden nog aan het herstellen. En geloof me, als een man ziek is, dan zullen we het weten ook. Het zonnetje begint weer door te breken en ik bid de hele tijd voor zonnig weer voor aankomend weekend i.v.m. de geplande fotoshoot. Anders zijn we genoodzaakt het naar een ander weekend te verplaatsen. Hou je op de hoogte!

 (Foto net genomen. Zelfs Cruz is een beetje verveeld)

I love espadrilles!

Al jaren lang mijn favoriete handgemaakte zomerschoenen. Verkrijgbaar in zoveel kleuren en printen. Tip: pas ze eerst voordat je ze koopt, want elke espadrille zit anders.

Wake up my friends

Vandaag eens rustig opstaan met Melody Gardot If the stars were mine

Wild hair day

Macarons de Ladurée

De macarons van Ladurée staan bekend als beste 'bitterkoekjes' ter wereld. Naast een winkel in Parijs op de Champs-Élysées zijn ze ook verkrijgbaar in vele andere landen. Het proces om een Macaron te maken vergt nogal wat tijd, vandaar dat ze aan de prijzige kant zijn. Maar zeg nou eerlijk, hoe kun je dit mooie koekje nou weerstaan? De website is zeker een bezoekje waard: www.laduree.fr

Quote of the day

 Lass dich nicht unterkriegen; sei frech und wild und wunderbar.

(Pippi Langkous)

Never a dull moment

Het komt niet vaak voor, dat we aan het eind van de dag besluiten ergens onderweg met onze kinderen een hapje te eten. Gewoon uit financiele overwegingen, maar ook aangezien we meteen met een complete fanfare ergens binnenkomen. Onze kinderen zijn nou eenmaal niet van die voorbeeldige kindjes, die rustig aan een tafeltje gaan zitten kleuren of een boekje lezen. Degene, die zegt dat deze type kinderen niet bestaan, geloof me, ze bestaan wel. Ik ben ze al heel vaak tegengekomen en ze geven mij altijd een vervelend gevoel. Waarom kunnen zij dat wel en de onze niet? Onze monstertjes zijn overal altijd duidelijk aanwezig, druk, niet verlegen en ik kan rustig nog wat kritieke punten toevoegen aan het lijstje. Nu wil het zo zijn, dat we gisteren het ideale restaurantje hebben gevonden. Een half uurtje rijden hier vandaan. Alles ruim opgezet, gezellige entourage en jawel...een complete speelhoek voor de jonge gasten. Onze kinderen duiken meteen de hoek in en Tom en ik kunnen gezellig samen rustig wat drinken. Het voelt nota bene nog romantisch aan ook. Het eten is heerlijk en we gaan allemaal anderhalf uur later tevreden naar huis. Onderweg voel ik mij toch wat misselijk worden en de gedachte van buikgriep (waar Mikki net van is bijgekomen) schiet even door mijn hoofd. Het zal toch niet? Een uur later hang ik boven de wc en verdere details bespaar ik je. Zucht...wat een domper deze aflsluiting van zo'n gezellige dag. Nu een halve dag later lig ik zwakjes in bed dit te typen. Ik ben aan de betere hand, maar voorlopig voor mij geen etentje. Ik pas even.

Intouchables

Ik ben gek op Franse films. Deze heb ik zelf nog niet gezien, maar mijn vriendinnetje in Nederland wel en zegt dat het een absolute aanrader is. De hoofdrolspeler, Francois Cluzet, is een van mijn favoriete Franse acteurs. Oh ja, de film draait op dit moment in Nederlandse bioscoop.

De aan een rolstoel gekluisterde miljonair Phillipe (Francois Cluzet) woont in een kast van een huis in Parijs. In diezelfde stad werkt de jonge Sengalees Driss aan schimmige zaakjes. Omdat hij een uitkering krijgt moet hij wel af en toe solliciteren. Dan wordt hij plots aangenomen als de verzorger van Philippe.

Laird in Raglan

Mijn grote (surf) held Laird Hamilton is in mijn geliefde dorpje Raglan. Dit filmpje geeft mij kippenvel. Je ziet tevens Tom's favoriete surfspot Indicators. Om even heel stil van te worden.....

Olives

Kijk nou hoe mooi de olijven erbij hangen in onze tuin. Foto vandaag gemaakt met die strak blauwe lucht op de achtergrond. Dit is zo lang een droom van mij geweest; in een huis wonen omringd door olijfbomen. Beautiful!

Tropenbloed

Ik ben een ontzettende koukleum. Sinds gisteren voelde ik voor het eerst weer de koude wind ons land aandoen en daar ben ik echt niet blij mee. Nieuw Zeeland zou net nog iets aantrekkelijker zijn als het het gehele jaar tropische temperaturen biedt. De drie maanden winterperiodes die we hier kennen, zijn gewoon nou net even jammer. Ik moet toegeven, ze noemen het winterperiode hier, maar sneeuw hebben we niet in het noorden en vaak wordt het niet kouder dan 15 graden overdag. Dus waar heb ik het over. Kaat, wat een zeikerd ben je! Ik hoor het jullie nu al denken. Ik plaag manlief regelmatig met het feit dat ik nou eenmaal tropenbloed heb, aangezien ik op een tropisch eiland ben geboren. Ja lieve schat, ik kan er ook niks aan doen, dat ik op Bonaire ben geboren en daardoor aan warmte gewend ben. Als mijn hormonen dan ook nog opspelen, roep ik wel eens "Wanneer gaan we nou een tijdje op mijn eiland wonen? 365 dagen warme wind door je haren, in 52 weken niet een keer de kachel aan, 12 maanden lang bruine benen. Moet ik nog even doorgaan?" Standaard krijg ik dan de opmerkingen naar mijn hoofd, dat het eiland te klein is en dat er geen goeie golven zijn om te surfen. Bla bla bla... Zolang ik mijn voeten s'avonds bij hem in bed kan opwarmen en de winters hier steeds minder lang duren, vind ik het prima. Het neemt natuurlijk niet weg, dat ik wel over mijn Bonaire blijf dromen en ooit nog eens daar mijn voeten voor een jaartje in het zand wil voelen.

Quote of the day

  

A career is wonderful, but you can't curl up with it on a cold night.

(Marilyn Monroe)