Crazy for braids

BB

Hypochonder

Hypochondrie: ziekelijke overdreven bezorgdheid voor de eigen gezondheid

De zoveelste verrassende onthulling over mij, ik ben een behoorlijke hypochonder. Al mijn hele leven lang. En wanneer ik vandaag te horen krijg dat de uitslag van mijn uitstrijkje goed is, dan valt er een grote last van mijn schouders. Dat ik twee weken moet wachten op zo'n uitslag is voor mij een crime, want elke dag spookt er weer een nieuw scenario door mijn hoofd met what if... Niet gezond dus, I know. Nu was ik vroeger al een drama queen met name voor onze huisarts in het dorp waar ik opgroeide. Ik kwam regelmatig (voor zeer ernstige problemen) bij hem aankloppen. Het feit dat mijn beste vriendinnetje een medische encyclopedie in de boekenkast had staan, hielp niet echt om van mijn ziektevrees af te komen. Had ik weer een zoveelste kwaaltje ontdekt, dan bestudeerde ik eerst bij haar de gezondheidsbijbel en daarna ging ik regelrecht naar mijn huisarts. "Nee dokter, ik weet het zeker, ik heb longembolie" of  "Ik begrijp er niks van dokter.Ik werd vanochtend wakker en ik had zomaar een rib los zitten. Kijk nou, ik kan hem helemaal bewegen. Ik denk dat ik geopereerd moet worden. Wat zegt u? Een zwevende rib? Nou nee, daar heb ik nog nooit van gehoord". Later heb ik wel eens gedacht, dat mijn huisarts elke keer na mijn bezoekjes compleet in de lach schoot. Op mijn patientenkaart stond vast dik gescheven: Wat een feest als die kleine Karen weer is langsgeweest. Nu ben ik door de jaren heen wel aardig opgeknapt en is mijn vrees voor ziektes niet meer zo groot. Toch hoop ik dat mijn kinderen deze kronkel niet van mij erven, want het is echt geen pretje. Al zouden gevallen zoals ik wel extra jeu aan het beroep van huisartsen geven.

Afternoon view

Mijn vrijdagmiddag uizicht vanuit de woonkamer.

Leuke lampen

In de Australische editie van Living Vogue staat een leuk artikel over Nederlander Piet Hein Eek. Ondertussen is de meubel designer natuurlijk bij iedereen wel bekend. Mijn oog viel op zijn stoffen lampen, waar ik meteen als een blok voor viel. Verkrijgbaar in allerlei kleuren en motiefjes. Voor zijn leuke website klik hier.

For Sale:

Gespot deze week aan een strandje in Mangawhai een leuk huis met gastenoptrekje.

Anyone interested?

Stilte in huis

Halloooh? Is daar iemand? Nee, er is niemand thuis. Ik ben echt alleen. Ik weet niet voor hoe lang, maar dit is even zo'n moment dat ik kan genieten van de rust. Mijn oren galmen na van alle kindergeluiden (lees; gegil, gejengel en geschreeuw). Begrijp me niet verkeerd, vakanties zijn hartstikke leuk. Zelfs de zon heeft sinds dag 1 van de vakantie hele dagen geschenen. Maarrrr....onze kinderen hebben geen stop knop en ik ben mijn vakantiegevoel even kwijt. De jongste telg jengelt veel, de middelste houdt niet op met spullen verplaatsen van de ene kamer naar de kamer en de oudste heeft zoveel energie, waardoor ik hem meerdere malen per dag vriendelijk verzoek buiten wat rondjes om het huis te rennen. Conclusie; mama is moe, mama is gesloopt en mama kan even geen vrolijke glimlach toveren. Dan heb ik opeens mijn reddende engel (lees: Tom), die de kinderen in de auto stopt en zegt: "Zo wij zijn even weg en nu ga jij ontspannen!".

Gisteren ben ik voor het eerst met mijn dochter naar een balletvoorstelling in Auckland geweest. Een kindervoorstelling, die Mikki in de weekend newspaper had gespot en waar ze steeds haar vingertje op drukte met het gebaar of ze daar naar toe kon gaan. Ik vond het wel een leuk idee en zo zat ik dus gisteren trots met haar en vele andere moeders en kinderen naar "Angelina Ballarina" te kijken. Moeders en dochters mooi aangekleed, haren netjes gekamd en de ene ballarina dochter nog mooier dan de andere. Mijn Mikki heeft geen balletpakje en haar haar moest los. Voordat we onze stoelen toegewezen kregen, had madame haar slippers al uitgedaan en trippelde ze op haar blote voetjes de hele zaal door. Wat is het toch, dat mijn kinderen altijd zo de aandacht weten te trekken van anderen. Na de leuke voorstelling lopen we beide vrolijk naar buiten en besluit Mikki met haar ongecontroleerde motoriek naar de eerste beste boom te rennen en klimt er vervolgens als een soort aapje in. Op dat moment realiseer ik, dat wij inderdaad van de geciviliseerde wereld afwonen en dat mijn kinderen misschien toch een klein beetje verwilderd zijn.

Zo, nu even een bakkie verkeerd in mekaar flansen en dan nog even genieten van de stilte. Sstt...

Nina Simone

Nina Simone, one of my favourites! En dan juist dit nummer, dat ik regelmatig opzet aan het eind van de dag en dan luidkeels meebrul. Zo vaak, dat ondertussen mijn kinderen zelfs meezingen en dansen. Dus bij deze voor jullie vandaag......

Sneak preview

Coral Hearts by Mikki Moon

Black Silver by Mikki Moon

Words of inspiration:

Onze paasdagen in zwart/wit

Vrolijk Pasen allemaal!

Movie: Senna

Stop even en skip niet meteen dit stukje als je geen Formule 1 autorace fan bent (dat ben ik namelijk ook niet). Deze film heb ik gisteravond gezien en OMG...wat een waanzinnige documentaire. Zo'n film, die mij een dag later nog niet loslaat. Een documentaire, die vanaf het begin tot einde zo fascinerend, aangrijpend en spannend is. Ayrton Senna, de legendarische Braziliaanse Formule 1 autocoureur, die in de jaren 80 opkomt en meervoudig wereldkampioen wordt. De 'smerige' politieke spelletjes bij Formule 1 races worden onder de loep genomen, waarbij Senna zich behoorlijk tegen afzet. De coureur, die zoveel heeft betekend voor de bevolking van Brazilie. En uiteindelijk de spirituele Senna, die bij een tragisch ongeval om het leven komt. Kijken dus!!!